WejściePytania i odpowiedziJak dobrze przyjmować Jezusa w Eucharystii?
Pytania i odpowiedzi

Jak dobrze przyjmować Jezusa w Eucharystii?

Tagi: Dziękczynienie, Eucharystia, Jezus Chrystus, Sakramenty, Komunia, Msza Święta
Uczniowie z Emaus, Caravaggio.
Uczniowie z Emaus, Caravaggio.
"Drodzy przyjaciele, nigdy nie zdołamy wystarczająco podziękować Panu za dar Eucharystii, który nam uczynił! Jest to dar niezwykle wielki, dlatego tak ważne jest chodzenie na Mszę św. w niedzielę. Chodzenie na Mszę św. nie tylko po to, by się modlić, lecz by przyjąć komunię św., ten chleb, który jest Ciałem Jezusa Chrystusa, który nas zbawia, przebacza nam, jednoczy nas z Ojcem. To wszystko jest piękne!"
Papież Franciszek, Audiencja 5 lutego 2014 r.

1. Co oznacza przyjmowanie Komunii Świętej lub Eucharystii? Kto może przyjmować Komunię Świętą?

Przyjmowanie Komunii Świętej lub Eucharystii, jest przyjmowaniem samego Chrystusa, Syna Boga Żywego, który jest ukryty pod sakramentalnymi postaciami chleba i wina.
W Najświętszym Sakramencie Eucharystii "są zawarte prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a więc cały Chrystus". "Ta obecność nazywa się "rzeczywistą" nie z racji wyłączności, jakby inne nie były "rzeczywiste", ale przede wszystkim dlatego, że jest substancjalna i przez nią uobecnia się cały Chrystus, Bóg i człowiek w naszej duszy, kiedy przyjmujemy Go w Komunii Świętej.

Z tego powodu, aby otrzymać Chrystusa w Komunii eucharystycznej, konieczne jest być ochrzczonym i znajdować się w stanie łaski uświęcającej. Jeśli ktoś jest świadomy popełnienia grzechu ciężkiego, to znaczy, obrażenia Boga w sposób świadomy i dobrowolny w materii poważnej, nie może przystąpić do Komunii świętej bez wcześniejszego wyznania swojego grzechu i otrzymania rozgrzeszenia w sakramencie pojednania.

Kontemplować tajemnicę
"Będziemy przyjmować Pana. Kiedy na ziemi przyjmuje się jakieś znamienite osoby, są światła, muzyka, odświętne stroje. A jak powinniśmy się przygotować, żeby ugościć w swojej duszy Chrystusa? Czy zastanawialiście się kiedyś, jak byśmy się zachowali, gdyby Komunię świętą można było przyjąć tylko raz w życiu?
Kiedy byłem dzieckiem, praktyka częstego przystępowania do Komunii świętej nie była jeszcze rozpowszechniona. Pamiętam, jak się przygotowywano do przyjęcia Komunii: starannie przygotowywano duszę i ciało. Najlepsze ubranie, porządnie uczesane włosy, czyste (również w znaczeniu fizycznym) ciało, a nawet trochę perfum... Była to delikatność właściwa zakochanym, duszom delikatnym i silnym, które umieją za Miłość odpłacać miłością."
To Chrystus przechodzi, 91

"Jezus pozostał w Eucharystii z miłości... do ciebie. - Pozostał wiedząc, jak ludzie Go przyjmą... i jak ty Go przyjmiesz. - Pozostał, abyś Go spożywał, abyś Go odwiedzał i abyś Mu opowiadał swoje sprawy i abyś, obcując z Nim przy Tabernakulum i przyjmując Sakrament, rozpalał się z dnia na dzień coraz większą miłością i przyczynił się, aby inne dusze - liczne! - szły tą samą drogą."
Kuźnia, 887

2. Dlaczego ważnym jest przyjmowanie Komunii Świętej?

"Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim" (J 6, 56). Uczta eucharystyczna jest podstawą życia w Chrystusie: "Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie" (J 6,57). Pan Jezus kieruje do nas gorące zaproszenie, aby Go przyjąć w sakramencie Eucharystii: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: jeśli nie spożywacie ciała Syna Człowieczego, i nie pijecie Krwi Jego, nie będziecie mieć życia w sobie". (J 6,53)

Komunia święta pogłębia nasze zjednoczenie z Chrystusem. Pierwszym owocem przyjmowania Eucharystii w Komunii jest głębokie zjednoczenie z Chrystusem Jezusem. Komunia święta w przedziwny sposób dokonuje w naszym życiu duchowym tego, czego pokarm materialny w życiu cielesnym. Przyjmowanie w Komunii Ciała Chrystusa Zmartwychwstałego podtrzymuje, pogłębia i odnawia życie łaski otrzymane na Chrzcie Świętym. Wzrost życia chrześcijańskiego potrzebuje pokarmu Komunii eucharystycznej, Chleba naszej pielgrzymki, aż do chwili śmierci, gdy zostanie nam udzielony jako Wiatyk.

Pierwszym owocem przyjmowania Eucharystii w Komunii Św. jest głębokie zjednoczenie z Chrystusem Jezusem.
Ponadto, Komunia święta oddala nas od grzechu. Ciało Chrystusa, które otrzymujemy w Komunii Św. zostało "wydane za nas", a Krew, którą pijemy została "wylana za wielu na odpuszczenie grzechów". Tak jak pożywienie służy ciału, aby odzyskać stracone siły, tak Eucharystia wzmacnia miłość, która w życiu codziennym, zwykła osłabiać się. To właśnie ta ożywiona miłość zmazuje grzechy powszednie. Wydając się za, nas Chrystus ponownie ożywia naszą miłość i czyni nas zdolnymi, by zerwać nieuporządkowane przywiązania do stworzeń i przylgnąć do Niego.

Dzięki tej samej miłości, którą rozpala w nas, Eucharystia chroni nas przed przyszłymi grzechami śmiertelnymi. Im bardziej uczestniczymy w życiu Chrystusa i bardziej przyjaźnimy sie z Nim, tym trudniej będzie nam zerwać więź z Nim poprzez grzech śmiertelny.

Eucharystia nie służy, by przebaczać grzechy śmiertelne. W tym celu mamy możliwość udania się do Sakramentu Pokuty i Pojednania - Spowiedzi Świętej. Eucharystia jest sakramentem dla tych, którzy znajdują się w pełnej komunii z Kościołem, to znaczy, którzy znajdują się w stanie łaski uświęcającej.
Katechizm Kościoła Katolickiego, 1391-1395

Kontemplować tajemnicę
"Kiedy udzielał Komunii Świętej, kapłan ów miał ochotę wołać: daję ci Szczęście!"
Kuźnia, 267

"Twoje komunie były bardzo oziębłe. Małą uwagę zwracałeś na Pana. Rozpraszałeś się byle jakimi błahostkami... — Ale gdy pomyślisz, że w tej twojej intymnej rozmowie z Bogiem obecni są Aniołowie, twoja postawa się zmienia: "Oby nie widzieli mnie takiego" — powiadasz sobie. I popatrz, jak dzięki owemu "co sobie pomyślą" — tym razem w dobrym sensie — przybliżyłeś się nieco ku Miłości."
Bruzda, 694

3. Jak należy przygotować się do przyjęcia Komunii?

Aby przyjąć to zaproszenie do przyjęcia Jezusa w Eucharystii należy przygotować się na ten moment tak ważny i święty. Święty Paweł wzywa do uczynienia rachunku sumienia: "Dlatego też kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej. Niech przeto człowiek baczy na siebie samego, spożywając ten chleb i pijąc z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije nie zważając na Ciało [Pańskie], wyrok sobie spożywa i pije." (1 Kor 11,27-29). Kto jest świadomym, że żyje w stanie grzechu ciężkiego powinien otrzymać przebaczenie w Sakramencie Pojednania przed przystąpieniem do przyjęcia Komunii Świętej.

Wobec wielkości tego sakramentu wierny jedynie może pokornie i z żywą wiarą powtarzać słowa setnika (por. Mt 8,8): «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja". Aby dobrze przygotować się na przyjęcie tego sakramentu wierni powinni przestrzegać post eucharystyczny wskazany przez Kościół, który polega na powstrzymaniu się od spożycia jakiegokolwiek pokarmu i napoju conajmniej na godzinę przed przyjęciem Komunii świętej, nie dotyczy to samej wody i leków.
Przez postawę ciała (gesty, ubranie) wyraża się szacunek, radość i uroczystość tej chwili, w której Chrystus staje się naszym gościem.
Katechizm Kościoła Katolickiego, 1384- 1389

Kontemplować tajemnicę
"Winniśmy przyjmować Pana w Eucharystii jak wielkich tego świata - jeszcze lepiej! - z dekoracjami, światłami, w świątecznych strojach...
- I jeśli zapytasz, jaką czystość, jakie ozdoby i jakie światła winniśmy posiadać, odpowiem ci: czystość każdego z twoich zmysłów, ozdobę twoich zdolności, światło całej twojej duszy."
Kuźnia, 834

"Czy zastanowiłeś się kiedyś nad tym, jak byś się przygotował na przyjęcie Pana, gdyby można było przyjmować Komunię Świętą jeden jedyny raz w życiu? - Podziękuj Bogu za łatwość z jaką możemy się do Niego zbliżać, ale... powinniśmy Mu za to podziękować przygotowując się dobrze na Jego przyjęcie."
Kuźnia, 828

4. Kiedy należy przyjąć Komunię?

Kościół żywo zachęca wiernych, by przyjmowali Komunię Świętą, kiedy uczestniczą w celebracji Eucharystycznej (podczas Mszy Świętej) i zobowiązuje ich, aby czynili to przynajmniej raz w roku (dla dobra ich duszy).
Kościół zobowiązuje osoby ochrzczone do uczestnictwa w Mszy Świętej w niedziele i dni świąteczne i aby przyjąć Eucharystię przynajmniej raz w roku uprzednio przygotowawszy się do niej poprzez Sakrament Pojednania, jeśli to możliwe w okresie wielkanocnym.
Jednak Kościół bardzo zachęca wiernych do przyjmowania Świętej Eucharystii w niedziele i święta, a nawet częściej, nawet codziennie.

Kontemplować tajemnicę
"Przystępuj do Komunii świętej. — To nie jest brak szacunku. — Przyjmij Komunię właśnie dziś, gdy udało ci się wydostać z owych sideł.
— Czyżbyś zapomniał o słowach Jezusa: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy źle się mają."
Droga, 536
Czy zastanowiłeś się kiedyś nad tym, jak byś się przygotował na przyjęcie Pana, gdyby można było przyjmować Komunię Świętą jeden jedyny raz w życiu?

"Spotęguj w sobie wiarę w Świętą Eucharystię. - Napełnij się podziwem wobec tej niewypowiedzianej rzeczywistości! Mamy z sobą Boga, możemy przyjmować Go codziennie i, jeśli chcemy, zażyłe z Nim rozmawiamy, jak rozmawia się z przyjacielem, jak rozmawia się z bratem, jak rozmawia się z ojcem, jak rozmawia się z Miłością."
Kuźnia, 268


5.Co należy uczynić po przyjęciu Komunii Świętej?

Po przyjęciu Eucharystii zaleca się, aby poświęcić kilka minut, by podziękować Jezusowi za Jego prawdziwą obecność w naszych duszach. To wyraz szacunku i miłości. Każda osoba znajdzie swój sposób, aby osobiście podziękować Bogu za możliwość przyjęcia go w sobie.

Kontemplować tajemnicę
"Życie chrześcijańskie nie składa się ze sztywnych norm, ponieważ Duch Święty nie kieruje duszami zbiorowo, lecz w każdą z nich wlewa te postanowienia, natchnienia i uczucia, które pomogą jej poznać i wypełnić wolę Ojca. Myślę jednak, że często nerwem naszego dialogu z Chrystusem, dziękczynienia po Mszy świętej, może być rozważanie tego, że Pan jest dla nas Królem, Lekarzem, Nauczycielem, Przyjacielem."
To Chrystus przechodzi, 92

"Jest Królem i gorąco pragnie królować w naszych sercach dzieci Bożych. Nie wyobrażajmy sobie jednak tego królowania na sposób ludzki. Chrystus nie dominuje ani nie chce się narzucać, ponieważ nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć.
Jego królestwo - to pokój, radość, sprawiedliwość. Chrystus, nasz Król, nie oczekuje od nas pustych słów, lecz czynów, ponieważ nie każdy, który Mi mówi: "Panie, Panie”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
Jest Lekarzem i leczy nasz egoizm, jeśli pozwalamy, żeby Jego łaska przeniknęła do głębi duszy. Jezus ostrzegł nas, że najgorszą chorobą jest hipokryzja, pycha prowadząca do maskowania własnych grzechów. Wobec Lekarza niezbędna jest całkowita szczerość, wyznanie całej prawdy i powiedzenie: Domine, si vis, potes me mundare, Panie, jeśli chcesz - a Ty chcesz zawsze - możesz mnie oczyścić. Ty znasz moje niedomagania; odczuwam takie objawy, cierpię z powodu takich słabości. I pokażemy Mu z prostotą rany i ropę, jeśli jest ropa. Panie, Ty, który uleczyłeś tyle dusz, spraw, żebym przyjmując Cię w swoim sercu albo kontemplując Cię w Tabernakulum, uznał Cię za Boskiego Lekarza.
Ostatnia Wieczerza, Giotto.
Ostatnia Wieczerza, Giotto.
Jest Nauczycielem mądrości, którą tylko On posiada: mądrości bezgranicznego umiłowania Boga, a w Bogu - wszystkich ludzi. W szkole Chrystusa uczymy się, że nasze życie nie należy do nas: On oddał swoje życie za wszystkich ludzi i jeśli chcemy Go naśladować, musimy zrozumieć, że my też nie możemy przywłaszczać sobie swojego życia w sposób egoistyczny, nie podzielając cierpień innych ludzi. Nasze życie należy do Boga i powinniśmy je spalić w służbie Jemu, troszcząc się z hojnością o dusze, ukazując słowem i przykładem głębię chrześcijańskich wymagań.
Jezus oczekuje, że będziemy ożywiać pragnienie zdobycia tej mądrości, żeby nam powtórzyć: Jeśli ktoś jest spragniony [...] niech przyjdzie do Mnie i pije. I odpowiadamy: "Naucz nas zapominać o sobie, żeby myśleć o Tobie i o wszystkich duszach”. Wtedy Pan z pomocą swojej łaski poprowadzi nas naprzód, jak wtedy, gdy uczyliśmy się pisać - czy pamiętacie z dzieciństwa te pierwsze litery, stawiane z pomocą nauczyciela - i w ten sposób zaczniemy smakować szczęście płynące z ukazywania naszej wiary - co jest kolejnym darem Boga - również poprzez nieomylne rysy chrześcijańskiego postępowania, w którym wszyscy będą mogli odczytać Boże cuda.
Jest Przyjacielem, najlepszym Przyjacielem: vos autem dixi amicos - mówi. Nazywa nas przyjaciółmi i to On uczynił pierwszy krok - pierwszy nas umiłował. Nie narzuca jednak swojej miłości: oferuje ją. Ukazuje ją w najbardziej oczywistym znaku przyjaźni: Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Był przyjacielem Łazarza. Płakał po nim, kiedy zobaczył, że umarł. I wskrzesił go. A jeśli zobaczy nas zimnych, zniechęconych, a może zatwardziałych z powodu przygasającego życia wewnętrznego, Jego płacz będzie dla nas życiem: Przyjacielu mój, mówię ci: wstań i chodź, wyjdź z tego ciasnego życia, które nie jest życiem."
To Chrystus przechodzi, 93